Duikvereniging Trilobiet

Historie

We gaan even terug in de tijd, namelijk de periode waarin Trilobiet is ontstaan.

In 1967 was de sport duiken lang niet zo bekend als tegenwoordig, maar er bestonden toch wel een aantal verenigingen in Nederland. In Amsterdam waren er ook een paar waar met name onze vereniging uit is ontstaan.

Bij de OJC (Onderwater Jagers Club) hebben Dick Lammes en Willem Nelis zo'n 45 jaar geleden hun opleiding tot duiker gevolgd. Toen beiden naar Purmerend gingen verhuizen in 1966 werd de rit naar Amsterdam, een aantal keren in de week, wel wat lastig en werd er toen al snel het idee geopperd om ook in Purmerend een duikvereniging op te zetten. Dus zo gezegd zo gedaan: er kwam een oproep in de krant met een uitnodiging, aan een ieder die interresse had, naar de oprichtings-vergadering te komen. Deze werd gehouden op 5 januari 1967 in cafe "De Drie Zwanen" bij de sluis in Purmerend.

Om de vereniging zo goed mogelijk op te zetten werden er nog twee mensen van OJC uitgenodigd Harry van Ieperen (voorzitter van OJC) en Loek Pasman (lid OJC). Harry van Ieperen had zijn collectie onderwatersport artikelen meegenomen zodat bekeken kon worden wat de benodigdheden voor het duiken zoal waren.
Er kwamen 17 leden zich aanmelden, meer dan genoeg om de vereniging tot leven te brengen.

Er moest alleen nog maar een goede naam gekozen worden. Op de nominatie stonden: Purduiver (Purmerender Duik vereniging), Stekeltje en Triboliet. Voor de laatste naam is gekozen alleen bleek al snel dat de naam niet goed geschreven werd want het moest Trilobiet zijn.

Een voorlopig bestuur werd gekozen:

• voorzitter: Loek Pasman
• secretaris: Joop Tinkelenberg
• penningmeester en technisch adviseur: Willem Nelis
• trainers: Dick Lammes, Willem Nelis
• assistent trainers: Rob Neve, Eric Pasman.

De contributie bedroeg fl 5,- dat later tot fl 8,- opgetrokken zou worden teneinde het zwemuur te kunnen betalen.

Aangezien het zwembad "De Wilgenhoek" toendertijd nog geen overdekt bad had werd er uitgeweken naar Zaandam alwaar op maandagavond van 22 uur tot 23 uur getraind kon worden.

Duikapparatuur kon door de club wegens geldgebrek natuurlijk niet worden aangeschafd. De flessen en automaten die gebruikt werden waren privé eigendom van de oprichters. Het vullen van de duikflessen was toen al een probleem op zich. In de wijde omtrek was er niemand die over een compressor beschikte. Het alternatief werd toen gevonden in het kopen van perslucht in grote bufferflessen van Loos en Co. Deze werden gehaald bij de firma Jansen uit Neck voor fl 11,40 per fles, met een statiegeld van fl 55,-. Via een ingewikkeld kranenstelsel, gemaakt door Willem (hij werkte toen bij Verschure in Amsterdam Noord, waar hij (bij wijze van spreken) in de avonddiensten vaak meer uren voor Trilobiet bezig was dan voor zijn baas), werd de lucht vanuit deze flessen overgepompt in de duikflessen. Deze wijze van vullen was verre van ideaal, er werd dan ook driftig naar een betaalbare compressor gezocht. Die werd in 1968 aangeboden door een Utrechtenaar, die lid was van duikvereniging Nautilus in A'dam.

Deze gebruikte watergekoelde compressor moest fl 650,- kosten, wat onze club niet kon betalen. Toen bleek dat Trilobiet onder een goed gesternte opgericht was. De heer Schipper sr., eigenaar van verfwinkel "de Verfpot" op de Nieuwstraat in Purmerend, hoorde via zijn zoon Nico, ook een beginnend duiker, van dat probleem en schonk het geld voor de compressor. Er moest wel het een en ander aan gesleuteld worden. In de autogarage van Hr. Jorritsma sr., toen nog in de Koestraat gevestigd, werd de compressor gereviseerd en voorzien van een Opelradiateur en waterpomp die via de electromotor van de compressor werd aangedreven.

Hr. Schipper sr. was een belangrijke geldschieter want voor het maken van een behoorlijke boot, die nodig was om bij de evenementen in Vinkeveen op de duik plaatsen te komen, was nogal wat materiaal nodig wat hij dan tegen zeer lage prijzen verzorgde. Duikersuitrustingen waren in die tijd nog haast niet te koop en verschrikkelijk duur. Peter Hendriks (oud voorzitter van de IADS, helaas onlangs overleden), was een klein winkeltje in A'dam oost begonnen en kon voor Trilobiet altijd wel een weggooi prijsje bedenken.

Automaten werden gekocht bij een K.L.M.-medewerker uit Amstelveen die deze spullen zelf uit het buitenland importeerde. Omdat de eerste duikpakken, die uit Italië kwamen (merk Pirelli) meer leken op een harnas, werden ze zelf gemaakt door Ineke Nelis die de kunst van het plakken van neopreen van Dick Lammes geleerd had. Later konden de leden terecht bij Henk Veenhuizen die als eerste in Nederland maatpakken maakte van soepeler eenzijdig gevoerd neopreenrubber. De bus talkpoerder was nu niet meer nodig. Ook de loodgordels werden zelf gemaakt.

Bekende duikstekken uit die tijd waren onder andere de Sloterplas te Amsterdam, waarin reeds het onderwaterhuis: de "Cockelbockel" lag (deze bestond in 1996 35 jaar). Ook Zeeland was reeds in trek, de Grevelingen, toen nog een open zeearm en de Oosterschelde waren voor geoefende duikers ideale duikplaatsen. Maar omdat Trilobiet erg veel beginnende duikers had koos men vaak voor het Gat van Ouwerkerk, gelegen achter camping "de Vierbannen" als trainingsplek. Ook Huisduinen en Texel waren toen nog goede stekken.

Compressor perikelen hebben in de geschiedenis van de club altijd een belangrijke rol gespeeld. Nadat de watergekoelde, na jaren trouwe dienst, geheel versleten was en de volgende kleine compressor niet goed beviel werd in 1971 een compressorfonds opgericht. Dit fonds moest gevuld worden met oud papierakties en duikklussen. Iedereen in de weide omtrek werd gevraagd kranten te sparen die dan door de leden opgehaald werden in hun auto's of met het busje van onze toenmalige voorzitter: Harry Jansen. Door de inzet van de leden uit die tijd was de vereniging zo "rijk" geworden dat het zelfs mogelijk was om een gloednieuwe mobiele compressor te kopen in Graz (Oostenrijk bij Josef Wijdenhoffer).

Er bestond toen ook al een streefgetal van het aantal leden nl. 35, dit aantal werd al snel bereikt doordat in Zaandam de interresse voor de duiksport ook zeer groot werd mede door de onderwaterfilms van Cousteau. Het bestuur van Trilobiet heeft de Zaandammers toen op weg geholpen om zelf een duikvereniging op te richten. Dat is duikvereniging Murene geworden, die bestaan dus ook al zo'n 34 jaar.

Na 2 jaar in Zaandam getraind te hebben konden we bij de Wilgenhoek terecht, in het buitenbad was het 's avonds echter donker dus moest er verlichting komen. Het zwembad bestuur kon dat niet verhapstukken dus gingen de Trilobieters zelf maar weer aan de gang. Overal kwamen de materialen vandaan met name Verschure had nogal eens wat "afval" materiaal over wat voor de lichtmasten gebruikt kon worden. 's Winters ging het buitenbad van de Wilgenhoek dicht dus werd in de winter-maanden uitgeweken naar het Sportfondsebad in Monnickendam. Dat was een leuk bad om in te trainen en toen de autoloze zondagen er waren ging iedereen gezellig op de fiets naar Monnickendam, sommigen namen zelfs hun duikfles op de rug mee.

Om zoveel mogelijk geld te verdienen voor de klubkas werden er ook heel wat duikklusjes aangenomen zoals bv. van de firma Broekhoven, een baggermaatschappij die nogal eens wat verloor bij de werkzaamheden in het water. Ze waren eens een waaier van een cutterzuiger kwijtgeraakt. Dat ding woog 3500 kg en lag in zoetermeer op de bodem waar het 35 meter diep was. Met een hele grote groep duikers werd er gezocht maar doordat het in de winter was en dus erg koud, waren de duikflessen snel leeg. Harry Jansen heeft de hele dag heen en weer gereden om de lege flessen voor volle te ruilen. Een andere klus was een lading betonijzer, die van een dekschuit was afgevallen in een kanaal bij Utrecht. Een langdurig karwei voor een groot aantal duikers waarbij veel hete soep en koffie verbruikt werd. Ook buitenboord-motoren werden vaak teruggevonden na succesvolle zoekakties.

Evenementen werden ook in die tijd vaak slecht bezocht vooral omdat het weer vaak te wensen over liet. Ook in 1971 was dit het geval en op de algemene ledenvergadering van 14 januari 1972 werd de evenementencommissie opgericht. De eerste e.c. bestond uit de heren: W. Brienen, G. Verbeek en J. Lanting.

Dat de opkomst door deze commissie met sprongen omhoog is gegaan dat kunnen we niet zeggen maar er is de afgelopen jaren ontzettend veel door hen georganiseerd. Zoals bijvoorbeeld Pinksterweekeinden, zwemtochten, Sint Nicolaasavonden voor jong en oud, feest avonden met dinerdansant, bowlingavonden, barbeques, tafeltennisavonden, carnavalsoptochten met voorstellingen zoals bv. de Yellow Submarin, een komplete vis met Neptunus (de god van de zee) en het Trilobiet aquarium en elke veertien dagen een buitenwaterduik.

Enige belangrijke data:

• 1972 8 januari: vieren van 5 jarig bestaan waarbij de leden als aandenken een witte handdoek met het Trilobiet embleem in het rood opgedrukt, kregen.
• 1979 5 juli: 12 ½ jarig jubileum viering met gezellige bowlingavond.
• 1987 24 januari: 20 jarig jubileum ter gelegenheid waarvan we met de "T.L.M." naar Accapulco zijn gevlogen om daarvandaan aan boord een luxe cruiseschip de "Trilobiet Princess" te stappen.
• 1992 5 januari: Ledenvergadering waarop de drie Leden die 25 jaar lid waren een prachtig aandenken hebben gekregen in de vorm van een Delftsblauw bord met het logo van Trilobiet erin gebakken.
• 1992 11 januari : De receptie die gehouden werd ter ere van het 25 jarig jubileum waarbij onder andere alle leden, oudleden, Burgemeester en wethouders van de regio Waterland, Brandweercommandant en bestuursleden van alle watersportverenigingen uitgenodigd waren. Op deze receptie werden de Trilobiet vlaggen op zeer bijzondere wijze uit het water gehezen.
  Voor de leden was er samen met aanhang een gigantische dag in het planetarium in artis en 's avonds een rondvaart richting "de Compagny van Verre" alwaar een gigantisch scheepsmaal werd genuttigd in de sfeer van de VOC-tijd.
• 1997 5 april 30 jarig bestaan viering in de sfeer van het stenen tijdperk. Er liepen heel wat kanibalen rond en ook verschillende dinosaurussen waren aanwezig.
• 2000 halverwege dit jaar gestart met de bouw van een clubhuis.
• 2001 26 augustus de officiële opening van onze technische ruimte in het clubhuis van de stichting TIJD waar Trilobiet deel van uitmaakt.
• 2002 3 maart op deze dag hebben we het 35 jarig bestaan van Trilobiet gevierd in de grotten van Valkenburg.
• 2007 Trilobiet viert zijn 40 jarig bestaan.

Intussen hebben alweer heel wat mensen bestuursfunkties of andere funkties binnen de vereniging bekleed.

Dit was het zo'n beetje wat vroeger betreft, wat er heden ten dage gebeurt is een ieder bekend. Voor het halen van het begeerde duikbrevet moet je eerst een gedegen opleiding volgen. Trilobiet heeft van het begin af aan goede trainers gehad die de beginnende duiker in de eerste maanden de beginselen van het duiken bijbrengen. Daarna volgt de opleiding voor het duikbrevet. Trilobiet is geen opleidingscentrum waar je "even" een duikbrevet kunt halen. Het clubleven met alle sociale aspekten er omheen heeft nu en in de afgelopen jaren een belangrijke plaats ingenomen.

In de jaren 70 beschikte de brandweer van Purmerend niet over duikapparatuur en opgeleide duikers dus werd er in die jaren een beroep gedaan op de duikers van Trilobiet bij ongevallen te water. In het begin werden deze duikers, bij een ongeval, thuis opgebeld en later werden ze voorzien van "brandweerpiepers". Toen bleek dat duikassistentie onontbeerlijk was voor de Purmerendse brandweer, werden er brandweer-duikers door Trilobiet opgeleid. Een aantal van deze duikers zijn nog steeds trouwe clubleden en trainen nog wekelijks met ons mee.